Niki Karimi

#iran #help

#iran #digitalblackoutiran

⁨ ⁨ ⁨ . همه را بردند و سوال پیچ کردند. من را هم بردند. همان سه سال پیش. پرینت تمام استوری‌ای و پست هایم انجا بود ، نخواستم بگویم … الان هم باز هم هر روز تلفن و‌پیغام که چیه میخوای مردم را تحریک کنی؟ . مگر این اعتراضات دفعه اول است و یک شبه اتفاق افتاده ؟ مگر نمی بینم هم وطنم مشکل دارد ؟ آب ، برق ، بیکاری ، بی پولی ؟ مسئله این است که سال‌ها واقعیت زندگی مردم دیده نشده و نخواسته بشود. خیلی از دوستان عزیز از من می‌پرسند چرا دو سه سالی است جلوی دوربین نرفته‌ام. پاسخش ساده است: “نخواستم” برای من اینطور بود . اتفاق افتاد؛ روشن، شفاف و ناگهانی. با وضع موجود، دلم نمی‌خواست کار کنم . ایستادم و مکث کردم. زمانی کار کردیم و ما هم کنار مردم احساس راحتی می کردیم . اما دیگر نه از احساس راحتی خبری بود و نه حتی آن پنجره کوچک « آزادی » که داشتیم باز بود … اما موضوع من نیستم … . ما در مقابل این مردم شریف آگاه « هیچ » هستیم …. این اعتراض‌ها نه ناگهانی بود، نه کار چند نوجوان، نه نتیجه یک پست یا چند روز التهاب. امروز مردمی را می‌بینیم که برق ندارند، آب ندارند، نان ندارند. آزادی ندارند . دلاری را می‌بینیم که هر روز گران‌تر می‌شود. خستگی، خشم و درماندگی را می‌بینیم. واضح است چرا اعتراض می‌کنند. واضح است چرا دیگر طاقت ندارند. این چیزی نیست که من ساخته باشم یا با نوشتن من به‌وجود آمده باشد. این حقِ طبیعیِ مردمی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند⁩⁩⁩ #اتحاد

⁨ . بهرام بیضایی درگذشت … و همه ما در فقدان یکی از بزرگ ترین نویسندگان و‌کارگردانان سینمای ما که جادوی کارش برای همیشه در چشم و ذهن ما خواهد ماند غمگین و متاثریم … فارغ از فیلم هایش ، کتاب هایش و نثر فوق العاده اش … چقدر به او سخت گذشت ؟ خیلی ها مهاجرت می کنند ، از بولگاکف و کوندرا و خیلی ها … بله رفت و زیر سانسور سر خم نکرد … بعضی هنرمندان با صدا نمی‌روند؛ آرام می‌روند، با تمام آن‌چه نگفته خواهد ماند. او دور از مرکز، دور از قدرت، و دور از هیاهو زندگی کرد؛ نه از سر قهر، بلکه از سر وفاداری به خودش. ما هرگز عمق اندوهش را درست نفهمیدیم، وقتی از همه آنچه کاشته بود گذشت … نمیدانم … نه آن‌چه بر او گذشت، و نه آن‌چه از این تبعیدِ خودخواسته می‌خواست. شاید و حتما در آزادی انتخابش ، سخت اما زنده و‌ تپنده زندگی کرد… امروز، در روز تولدش، فقدانش بیش از همیشه سنگین است⁩

❤️ جایزه ویژه جشنواره …می‌خواهم از تهِ دل از مردم مهربان باکو تشکر کنم. این چند روز برای من پر از عشق، احترام و آغوش‌های گرم بود. بیشتر از چیزی که تصورش را می‌کردم. محبت شما به من همیشه برایم ارزشمند است؛ ما دو کشوریم با ریشه‌های نزدیک و خاطرات مشترک و فرهنگ و تمدن بزرگ از جشنواره فیلم باکو و تیم زحمتکش آن، و به‌خصوص از رییس جشنواره برای دعوت صادقانه، احترام و میزبانی گرم‌شان واقعاً سپاسگزارم. دیدن این‌همه اشتیاق و انرژی از سوی شما برای من تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بود. داوری پر چالشی بود … تبریک به همه سازندگان فیلم ها … The Special Award of the Festival… I want to thank the kind people of Baku from the bottom of my heart. These past few days were filled with warmth, respect, and open arms—far more than I ever imagined. Your affection means so much to me; our two countries share deep roots, common memories, and a rich culture and civilization. It was a very challenging jury experience… congratulations to all the filmmakers for their remarkable work… I am truly grateful to the Baku Film Festival and its dedicated team, especially the festival president, for their sincere invitation, respect, and warm hospitality. Witnessing such passion and energy from you was an unforgettable experience for me.

⁨ تازه دیروز رسیدیم باکو برای جشنواره‌ی فیلم؛ من و خواهرم و یه شهر زیبا که حال‌و‌هواشو دوست داریم #Baku#bakufilmfestival⁩

. داوری جشنواره باکو آذربایجان این روزها … @bakufilmfest #baku

. گاهی ما بازیگرها یا شاید بهتر بگم خانم ها زیر یک فشار عجیب و دائمی هستیم… انگار همیشه باید کاملاً مرتب، بی‌نقص، بدون چین و خط، بدون خستگی، بدون حتی یک تار موی سفید ظاهر بشیم. ولی واقعیت زندگی این نیست. این عکس یک لحظه کاملاً واقعی و ساده ست… توی خونه، بدون آرایش، با موهایی که چند تار سفیدش کم‌کم در میاد، با همون چهره‌ای که زمان داره آروم آروم روش رد پا می‌ذاره. و من مشکلی باهاش ندارم. اتفاقاً دارم یاد می‌گیرم پذیرش چقدر آرامش میاره. زن بودن در جامعه‌ی ما همیشه یعنی تحمل کردنِ نگاه‌ها، قضاوت‌ها، استانداردهای عجیب و غریب زیبایی و مد روز ولی گاهی آدم دلش می‌خواد خیلی راحت بگه: «این منم… همین‌طوری که هستم.» پیری و روند طبیعی سن و‌سال کم‌کم می‌رسه، و چقدر بهتر که آدم باهاش آشتی کنه. گاهی وقت‌ها همین لحظه‌های معمولی ؛ یک لیوان چای، آرامش خانه، و چهره‌ی واقعی‌ات ارزشمندترین چیزهاست.

. امروز پر از عشق بود… از تمام شما که از هر گوشه‌ی دنیا، با پیام‌هاتون، استوری‌هاتون، تماس‌هاتون و حتی فقط یک جمله‌ی کوتاه، تولدم رو به یاد داشتید ، از صمیم قلب ممنونم. محبتی که همیشه از شما مردم گرفتم، برام یادآور اینه که زندگی زیباست، با تمام پیچیدگی‌هاش. دوست‌تون دارم و برای همه‌تون روزهایی پر از آرامش، نور و لحظه‌های واقعی آرزو می‌کنم🤍✨ عکس مربوط به نمایش « خرگوش سیاه، خرگوش سفید » ساخته شهرام مکری در جشنواره لندن با شهرام و بابک عزیز 🌸🌸🌸

#Bravo #bfi @babak_karimi_ @shahrammokri_mokri

⁨ . تقوایی دشواری آزاده زیستن را برگزید…⁩