Harun Can

Şöyle güzelinden bir Budapeşte reels’i bırakıyorum… 😎♥️

Sabah 6.30’da kalktım. İşleri yaptım. Saat 9’da Viyana’da noterin karşısında olmalıyız. Saat 12.30’da uçağa binip İstanbul’a dönüş, havalimanından hızla stüdyoya geçiş, kalan işlerle ilgilenmem gerek… Tüm bunların arasında vakit kalırsa biraz da “yaşamak” niyetindeyim. 😆 Gün biterse, gece Loki Bey’e sarılıp uyuyacağım. Tempo gibi tempo…

Gurur.

Görüyorum ki dün bu ülkeyi yönetmek üzere milletin karşısına çıkan tipler, bugün halkı ezen zam ve vergiler karşısında tweet atmaktan öteye gidemiyor. Tweet atmak, ben ve benim gibilerin işi. Siz kitlelere önderlik edecektiniz. İstifa edin. Siyaset sahnesinden silinin.

Yine 1 saat uykuyla yoldayım. Öğlen Viyana, yarın Budapeşte… Haydi bakalım. Yardır sound! 😆

Her gün önüme bir “seslendirme kursu” ilanı düşüyor. 4 sene oyunculuk okumuş insanlar bile stüdyoda ciddi anlamda zorlanabiliyor, çoğu eleniyor. Bu birkaç aylık eğitimle yapılabilecek bir iş değil. Meslek sahibi olma peşinde koşarken eldeki paranızdan da olmayın. Kendinizi geliştirmek için bu eğitimleri tercih edebilirsiniz. Ancak seslendirme yapacak duruma gelmeniz imkansız. Stüdyolar da eğitim yeri değildir. Bir iş “yaparak” öğrenilmez. Kendi değerinizi bilin. Zamanınızı doğru değerlendirin.

Hiç tanımadığımız ama hayatımızın bir anına sesiyle, sözüyle, yazdıklarıyla, şarkılarıyla katılmış insanların gidişi ne garip değil mi? Nur içinde yat Özkan Uğur. #özkanuğur

Az önce uzun zamandır pek çok oyunculuk okulunda fonetik ve diksiyon dersinin olmadığını, bunun yerine “Ses ve Konuşma” diye ne olduğu belirsiz saçma bir ders ile durumun geçiştirildiğini öğrendim. Bu okullarda okuyanlara büyük kötülük yapıyorsunuz. Oyunculuk okulundan çıkan pek çok arkadaş mikrofon önünde bir iş yapmaya hazır değil. Bu, okullar için bir utanç sebebi. 4 sene ne öğretiyorsunuz? Oyunculuk işinin farklı alanlarında üretim yapamayacak insanlara diploma verirken utanmıyor musunuz?

Yarın 3000. defa Game Of Thrones seslendireceğim…

Twitter’dan bilmeyenler için yazıyorum… Sözünün bir kıymeti olmadığını, saçmaladığını düşündüğümü engeller geçerim. Sabrımı, hayatımda sevdiğim insanları sevebilmeye devam edebilmek için harcamayı seçtim. Özellikle takma isim kullanan hesapları düşünmeden sektiririm. Sözünün altına ismini yazacak cesareti olmayan birinin sataşmasına taraf olacak değilim. 😎

Dikkat çekmek için bir şey yapmak ile yaptığın şeyin dikkat çekmesi arasında bir fark var…

Arkadaşlar şu günlerin tadını çıkarın. Twitter’daki gerilim buraya gelene kadar rahatız… Gelecekte “buralar dutluktu…” diye lafa başlarız. 😆