Alireza Shiri

ديشب آخر شبى زنگ زدم رفيقم، تو جاده بود، تنها خبر نداشتم تنها ميره شمال واسه كارى ادارى، دلم گرفت، بهش گفتم نصفه شب هم اگه رسيدى پيامك بده نصفه شب زد واسم رسيده، صبح هم اينو فرستاد براش زدم ايشالا عكس بفرستى با ده تا فنجون غمت كم نازنينم دلت گرم

به عشق على (ع) كاشك به جاى ده كيلومتر صف، دو درصد تورم را كم ميكرديد، كاشك ريال ذليل شده ايران را دو درصد قوى ميكرديد كه مردم دلشون خوش بشه كاشك ميفهميديد كه مساله عاشقان " على" صف كيلومترى نيست؛ اونها عزت، رفاه و احترام و اميد هم اگر بر نميخوره بهتون، احتياج دارند نه اينكه التماس كنند از اين سرزمين در بروند و پناهنده هرجا و ناكجاآباد بشوند كه فقط كمى آزادى شخصى و آينده داشته باشند پ ن : حرفى دلى بود به احترام مرام على (ع)

چند وقت پیش پدر رفیقمون از دنیا رفت؛ سر خاک رفتیم، سوم ، هفتم، چهلم …؛ غصه ام این بود یه بار تو زنده بودنشون نرفته بودیم دیدنشون، ما هم به رفیفمون یه بار نگفته بودیم ما رو ببر پیش آقات😔 دلم گرفت از کوتاهی هام به همه رفقام گفته ام چند هفته یه بار دورهمی بگیریم با پدر مادرهایی که هنوز زنده اند مرده پرستی بسه، زنده ها را دریابیم